Island

Island
Once upon a time, there was an island where all the feelings lived: Happiness, sadness, Knowledge, and all of the ethers, including Love, one day it was announced to the feelings that the island would sink, so all constructed boats and left.except Love
Love was the only one who stayed .love wanted to hold out until the last possible moment.

جزیره
 در جزیره ایی زیبا تمام حواس زندگی می کردند، شادی…غم…غرور…عشق و…
روزی خبر رسید که به زودی جزیره زیر آب خواهد رفت. همه ساکنین جزیره قایق هایشان را آماده و جزیره را ترک کردند.
اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماند . چون او عاشق جزیره بود.

When the island had almost sunk, love decided to ask for help.

Richness was passing by Love in a grand boat. Love said:”Richness, can you take me with you?”

Richness answered,”NO, I can’t. There is a lot of gold and silver in my boat. There is no place here for you.”

Love decided to ask Vanity who was also passing by in a beautiful vessel.”Vanity, please help me!”

“I can’t help you. You are all wet and might damage my boat,” Vanity answered.

Sadness was close by so Love asked,”Sadness, let me go with you.”

“Oh…Love, I am so sad that I need to be by myself!”

Happiness passed by Love, too, but she was so happy that she did not even here when Love called her.

Suddenly…

There was a voice,” Come, love, I will take you.” It was an elder. So blessed and overjoyed, Love even forgot to ask the elder where they were going. When they arrived at dry land, the elder went her own way. Realizing how much was owed the elder, love asked Knowledge, another elder,” Who helped me?”

“It was Time,” Knowledge answered.

“Time?” asked Love.” but why did Time helped me?”

Knowledge smiled with deep wisdom and answered,”Because only Time is capable of understanding how valuable Love is.”

وقتی جزیره کاملا به زیر آب فرو می رفت..

ثروت با قایقی مجلل در حال عبور از کنار عشق بود.عشق گفت:"ثروت،آیا میتوانی مرا با خودت ببری؟"

ثروت پاسخ داد:"نه نمی توانم،طلاو نقره زیادی در قایق است .جایی برای تو نیست"

عشق تصمیم گرفت از غرور که با کرجی زیبایی از کنارش در حال رد شدن بود تقاضا کند."غرور،لطفا کمکم کن". غرور گفت: "نه. من نمی توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف می کنی"
غم در نزدیکی عشق بود . پس عشق به او گفت : اجازه بده تا من با تو بیایم.
غم با صدای حزن آلودی گفت" آه…عشق.من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تنها باشم".
شادی از کنار عشق رد شد، اما او آنقدر غرق شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را هم نشنید.
 نا گهان ،صدای سالخورده ای گفت"بیا عشق من تو را خواهم برد"
عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد بپرسد کجا میروند و سریع خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کردند. وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد به راه خود رفت و عشق تازه متوجه شد کسی که نجاتش داده چقدر بر گردنش حق دارد.
عشق نزد عالمی رفت و از او پرسید "آن پیر مرد که بود؟"
عالم پاسخ داد"زمان"
عشق با تعجب گفت:"زمان؟ اما چرا او به من کمک کرد؟!"
عالم لبخندی زد و گفت:" زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است….!"

 

Happiness

happiness

In real love, the happiness that you give to the others makes you happier than what you are getting. Giving starts to make you feel complete

در عشق حقیقی خوشبختی که به دیگران هدیه می دهید،خیلی بیشتر از چیزهایی که به دست می آورید شما را خوشحال میکند.بخشش آغازی برای احساس کمال در درونتان است

The soil in the garden of your heart will grow the seeds you plant there. Be careful that you plant the seeds of trust and not those of fear, those of love and not those of resentment.

خاکی که در باغ قلبتان نهفته است قادر است دانه هایی را که در آن می کارید برویاند و آنها را پرورش دهد .مراقب باشید که در آن خاک ،تنها دانه های اعتماد و نه ترس و دلهره را بکارید .بجای بذر دلخوری و ناراحتی ،بذر عشق و محبت در آن بکارید و پرورش دهید.

One can never judge what is good or bad in a relationship, for even the loss or betrayal of a loved one can at times bring growth and awakening to the other.

هرگز یک نفر نمی تواند در مورد خوب یا بد بودن ارتباط قضاوت کند.حتی شکست و بی وفایی یک عاشق می تواند زمانی باعث رشد و بیداری آن شخص نسبت به دیگران شود.

All our scriptures tell us of the ancient and eternal law that Anger will never cease by more anger, hatred by more hatred. Only by love can hate and anger be healed.Do we remember this consciously in our relationships?More importantly, do we practice it?
 

تمام کتابهای آسمانی به ما این قانون قدیمی و جاودانی را گوشزد می کنند که :عصبانیت و خشم با افزایش خشم و نفرت هرگز از بین نمی رود .همچنین نفرت با بیزاری شدید کاسته نمی شود.تنها به کمک عشق و محبت است که می توان تنفر و خشم را التیام بخشید و به راحتی آن را از بین برد.آیا ما در روابط دوستانه با دیگران این نکته مهم را همیشه به خاطر داریم؟ از همه مهمتر اینکه آیا این پند را به کار می بندیم؟

داستان 18

Love
The story goes that some time ago, a man punished his 3-year-old daughter for wasting a roll of gold wrapping paper. Money was tight and he became infuriated when the child tried to decorate a box to put under the Christmas tree. Nevertheless, the little girl brought the gift to her father the next morning and said, "This is for you, Daddy."

عشق

مدتها پیش، مردی دختر سه ساله اش را به خاطر هدر دادن یک حلقه کاغذ کادویی زرین تنبیه کرد. از نظر پولی در مضیقه بودند و وقتی دخترک می خواست جعبه ای  را آذین کند که زیر درخت کریسمس قرار دهد،پدر بسیار عصبانی شد. با این وجود، صبح روز بعد ،دخترک هدیه ای برای پدرش آورد وگفت: پدر  این برای شماست.

جهت خواندن ادامه متن عشق Love ، لطفا به ادامه مطلب مراجعه بفرمائید >>>> متن کامل انگلیسی و ترجمه عشق Love

The man was embarrassed by his earlier overreaction, but his anger flared again when he found out the box was empty. He yelled at her, stating, "Don’t you know, when you give someone a present, there is supposed to be something inside? The little girl looked up at him with tears in her eyes and cried, "Oh, Daddy, it’s not empty at all. I blew kisses into the box. They’re all for you, Daddy."
The father was crushed. He put his arms around his little girl, and he begged for her forgiveness.
Only a short time later, an accident took the life of the child. It is also told that her father kept that gold box by his bed for many years and, whenever he was discouraged, he would take out an imaginary kiss and remember the love of the child who had put it there.

In a very real sense, each one of us, as humans beings have been given a gold container filled with unconditional love and kisses… from our children, family members, friends, and God. There is simply no other possession, anyone could hold more precious than this.

مرد از رفتار تند خود خجالت زده شد،اما وقتی فهمید جعبه خالی است، دوباره عصبانی شد و سرش داد زد و نصیحتش کرد: نمیدانی که وقتی به کسی هدیه ای می دهی، باید چیزی درونش باشد؟ دخترک در حالی که اشک می ریخت ،به پدرش نگاهی کرد و ناله زد: آه پدر، این اصلا خالی نیست. من درونش را پر از بوسه کردم. همه اش مال توست پدر.

پدر  درهم شکست. دخترش را در آغوش گرفت و از او خواست که پدر را ببخشد.

تنها مدت کوتاهی پس از این ،دخترک در تصادفی کشته شد. همچنین گفته شد پدرش،سالهای طولانی  جعبه زرین را هر شب با خود به رختخوابش می برد.هروقت ناامید می شد،یک بوسه خیالی را بیرون می آورد و عشق دخترش را که در آن قرار داشت به خاطر می آورد.

به مفهوم واقعی، به هرکدام از ما ، به عنوان بشر ، جعبه ای طلایی داده شده که پر از بوسه ها و عشق های بی قید و شرط است…از بچه هایمان ،از اعضای خانواده ،دوستان و خدا .ثروت بهتری وجود ندارد، کسی نمی تواند با ارزش تر (و بهتر) از این ثروت داشته باشد.